10 Kasım…
Takvim yapraklarında bir tarih, yüreklerimizde ise hiç dinmeyen bir özlemin adıdır.
Saatler 09.05’i gösterdiğinde hayat bir anlığına susar. Sokaklarda adımlar durur, sirenler yankılanır, başlar öne eğilir. Fakat o sessizlikte yalnızca bir vedanın hüznü değil, bir milletin minneti, sevgisi ve bitmeyen bağlılığı vardır.
10 Kasım 1938’de aramızdan ayrılan Mustafa Kemal Atatürk, bedenen bu dünyadan göç etmiş olabilir. Ancak fikirleriyle, eserleriyle ve bizlere emanet ettiği Cumhuriyet’le yaşamaya devam etmektedir.
O, yalnızca bir Kurtuluş Savaşı’nın başkomutanı değildi. Umudunu kaybetmiş bir millete yeniden ayağa kalkmayı öğreten, bağımsızlığın bir milletin en kutsal hakkı olduğunu haykıran büyük bir önderdi.
Yokluklar içinde bir ülkenin kaderini değiştirdi. Esareti kabul etmeyen bir halkın iradesini örgütledi. Ardından yalnızca yeni bir devlet değil; aklı, bilimi, eğitimi ve çağdaşlığı esas alan yepyeni bir gelecek inşa etti.
Atatürk’ü anlamak, yalnızca onun fotoğraflarına bakmak, sözlerini ezberlemek ya da belirli günlerde saygı duruşunda bulunmak değildir.
Atatürk’ü anlamak; aklın ve bilimin ışığından ayrılmamak, düşünce özgürlüğüne sahip çıkmak, kadınların toplumdaki yerini savunmak, çocuklara ve gençlere güvenmek, Cumhuriyet’in değerlerini korumak ve her koşulda bağımsızlık bilincini yaşatmaktır.
Çünkü Atatürk’ün bizlere bıraktığı en büyük miras, yalnızca bir ülke değil, o ülkenin geleceğini aydınlatacak düşünce sistemidir.
Bugün kendimize şu soruyu sormalıyız: Bizler, onun hayal ettiği çağdaş, özgür ve aydınlık Türkiye idealine ne kadar sahip çıkabiliyoruz?
Bir milleti büyük yapan, geçmişte yetiştirdiği büyük insanlar kadar, onların bıraktığı değerleri geleceğe taşıyabilme iradesidir.
Unutulmamalıdır ki liderler yalnızca yaşadıkları döneme değil, kendilerinden sonraki nesillerin ufkuna da ışık tutarlar. Atatürk de işte bu nedenle bir dönemin değil, çağların önderidir.
10 Kasım’da gözlerimiz dolar, içimizde tarifsiz bir özlem büyür. Ama bu özlem, umutsuzluğa değil; daha çok çalışmaya, daha çok üretmeye ve Cumhuriyet’e daha sıkı sarılmaya dönüşmelidir.
Çünkü bazı insanlar ölmez; fikirleriyle, eserleriyle ve bir milletin hafızasında bıraktıkları silinmez izlerle yaşamaya devam ederler.
Saat 09.05’te hayat durabilir ama Atatürk’ün aydınlattığı yolda yürüyüşümüz asla durmayacaktır.
Saygı, minnet ve özlemle…
Büyük Önder Mustafa Kemal Atatürk’ü aramızdan ayrılışının yıl dönümünde rahmetle, saygıyla ve sonsuz minnetle anıyorum.
Ne mutlu Türk’üm diyene!
