Bazılarının farkına varmadan fazlalığa dönüştüğünü görür ve Bunu neden hâlâ saklıyorum diye sorar. Bir zamanlar kıymetli olan bazı şeyler, zamanla işe yaramaz hâle gelir yalnızca yer kaplar.
İnsan ilişkileri eşya gibi değildir elbette. Yine de hayatımızda kime, ne kadar yer verdiğimizi düşünmeye ihtiyaç duyarız.
Sevgi, zor zamanlarda sevdiğinin yanında durabilmektir. Saygı, aynı fikirde olmadığında bile karşındakini incitmemeye özen göstermektir. Fedakârlık, gerektiğinde kendi rahatından vazgeçebilmektir. Vefa ise bütün bunları, işin düştüğü günler geride kalınca unutmamaktır.
Ama gel gör ki bazı insanlar vefasızlığı kendilerine düstur edinmişlerdir.
Nankörlük, açıkça söylenen kırıcı bir sözden daha çok yaralar insanı. Çünkü nankör insan, gördüğü iyiliği kısa sürede alışkanlık sayar. Ona ayırdığın zaman, gösterdiğin sabır, zor gününde verdiğin destek gözünde giderek değersizleşir. Bir gün eskisi kadar yetişemediğinde, yaptıklarını değil, yapamadığın o tek şeyi hatırlar.
Elbette insan her iyiliğin karşılığını bekleyerek yaşamamalı. Ama emeğinin hiçe sayıldığı bir yerde sevgisi bile yorgun düşer. Sürekli veren taraf, sonunda kendine şu soruyu sorar: “Ben bu insanın hayatında gerçekten değerli miyim, yoksa yalnızca işine yaradığım için mi yanındayım.
Fikirleri uyuşmayan insanların bir arada olduğu yer, bazen insana dar bir zindan gibi gelebilir. Fakat o yeri asıl daraltan düşünce ayrılığı değil; birbirini dinlememek, anlamaya çalışmamak ve emeğe saygı duymamaktır. Yoksa birbirini seven iki insan her konuda aynı düşünmek zorunda mı.
Hayatımızdaki temizliğe tam da bu noktadan başlamalıyız. Kimin yanında kendimiz gibi olabiliyoruz? Kim sevincimize seviniyor, zor günümüzde yanımızda duruyor. Kim verdiğimiz değerin farkında; kim onu sınırsız bir hak gibi kullanıyor?
Değer bilmeyen insanlara karşı bazen açıkça konuşmak, bazen sınır çizmek, bazen de uzaklaşmak gerekir.
Çünkü insanın kalbinde herkesi aynı yakınlıkta tutacak kadar yer yoktur. O yakınlığı; sevgiyi bilen, saygıyı koruyan, fedakârlığı paylaşan ve gördüğü iyiliği unutmayan insanlar hak eder.
HAKAN MENTEŞE
