Yeniden Başlamanın Cesareti, Işığını Kısma Yoluna Devam Et

“Düzenim bozulur, hayatım alt üst olur diye korkma” demiş Şems.
Peki nereden biliyoruz altının, üstünden daha kötü olacağını?
Bilmiyoruz.
Bilmemek bazen en büyük özgürlük.
Çünkü bilmediğimiz yerde ihtimaller başlar, ihtimallerin olduğu yerde ise dönüşüm.
Hayat dediğin, çoğu zaman planladığımız gibi ilerlemez. Tam da bu yüzden öğreticidir. Dağılan düzenler, bozulan dengeler, ertelenen hayaller.
Hepsi bir şey anlatır.
Kimi zaman durmamızı, kimi zaman yön değiştirmemizi, kimi zaman da yeniden başlamamızı ister.
Yeniden başlamak ise sanıldığı gibi bir yenilgi değil; aksine, cesaretin en yalın halidir.
Unutma, herkes seni alkışlamak zorunda değil.
Hatta çoğu zaman alkıştan çok yuhayla karşılaşırsın. Başarını küçümseyenler, emeğini görmezden gelenler, eleştienler, ışığını söndürmeye çalışanlar mutlaka olur.
Hep olur çünkü senin ışığın onların gölgesini büyütür.
İyilikten, üretmekten, yürümekten geri durma.
Çünkü birilerinin karanlığına ayna tuttun diye parlamaktan vazgeçemezsin.
Çünkü sen parladıkça, kendi karanlıkları daha görünür hale gelir. Senin ışığın onların gölgesini büyütür.
Ama bu, senin geri çekilme sebebin olamaz.
İyilikten vazgeçme.
Üretmekten vazgeçme.
Yürümekten vazgeçme.
Bazen sadece yürümek bile başlı başına bir cesarettir. Kimsenin fark etmediği adımlar, sessiz alınan kararlar, yalnız geçirilen geceler.
Bu emek senin başına yastığa koyduğunda milyonlarca projeyi üreten sensin.
Hepsi senin hikâyenin görünmeyen ama en güçlü satırlarıdır.
Başkalarının senin hakkında düşündükleri, senin gerçeğin değildir.
Gerçek; senin niyetindir, emeğindir, uykusuz gecelerindir.
Gerçek; vazgeçmediğin sabahlar, yeniden ayağa kalktığın anlardır.
Kimse görmese de, kimse alkışlamasa da bir yerlere yazılır bunlar.
Hayatın hafızasına, vicdanına, zamanın terazisine.
Kıskançlıkla harcanan bir ömür, sevgiyle büyüyen bir emeğin karşısında daima zayıf kalır.
Çünkü sevgi üretir, kıskançlık tüketir. Sen üretmeyi seç.
Haydi uyan.
Birilerine inat değil.
Birilerini memnun etmek için hiç değil.
Kendi hayallerin için gözlerini aç,kendi hayallerin için uyan.
Kendi yolun için.
Kendi gerçek hikâyen için.
Çünkü bazen hayat altüst olmaz.
Sadece olması gerektiği gibi yeniden kurulur.
Unutma sadece yürümek bile bazen başlı başına cesarettir.
Ve unutma, başkalarının senin hakkında düşündükleri, senin gerçeğin değildir.
Sen kendi gerçek hikayene odaklan.
Senin emeğin, dürüstlüğün, uykusuz gecelerin, sabrın, anlayışın, adanışların, çaban kimse görmese de bir yerlere yazılır.